Pilanesberg Nationalpark

Vi fekk og reise til Pilanesberg National Park då vi var på Felidae. Vi (eigarane) kjørte 7 timar – så snilt! – til nasjonalparken. Først var vi halve dagen på Sun City Waterpark,  som ikkje er heilt mi greie. Eg er ikkje noko glad i badeland, og vannsklier skremmer meg berre. Alle andre hadde det vertfall kjekt, så det var det viktigaste. Så satte vi kursen mot Pilanesberg og safari.

Continue reading «Pilanesberg Nationalpark»

Flytting av dyr, og «The Big Hole»

Dei var veldig flinke på Felidae å gjere det dei kunne for å få oss frivillige til å få så masse ut av Sør-Afrika opphaldet som mogleg. Vi gjekk ofte ute og spiste, og dei organiserte turar for oss. Vi fekk vere med å sjå flytting av eit nasehorn og sabel antiloper, var på safari i Pilanesberg Nationalpark, og vi var og såg «The Big Hole» i Kimberly.
Continue reading «Flytting av dyr, og «The Big Hole»»

To store og to små

Der var ein fullvaksen gepard på senteret, Chaka. Han var 6 år. Ein gepard kan springe opp til 120km/t, og kan gå fra 0 til maks fart på 3 sekund. Dei held ikkje ut så lenge, for kroppen blir fort varm. Ein vaksen gepard har også meir enn 2000 flekkar på kroppen, og dei er flekkete på huda også, ikkje berre pelsen. Klørne kan dei ikkje trekke til seg. Før var der to vaksne gepardar, Chaka og Thato. Thato var det første dyret dei fekk på Felidae, og var med på å starte opp senteret. Thato døde for eit år sidan, dei fekk aldri vite heilt grunnen til kva som gjorde det, men det var ein sjukdom ho var blitt smitta med. Gepardar har ikkje verdens beste immunforsvar, så etter denne episoden er det blitt mykje strengare på hygiene i kontakt med dyra. Spesielt gjeld dette turistar som kjem til senteret på besøk, og kan ha med seg smitte. Der var desinfeksjon til hender og skoa. Chaka gjekk vi ikkje inn til, ein kunne det før då Thato var i live, men etter ho døde har ikkje det gått. Slik er det også med Lilo (Karakalen), han var bestevenn med Thato, men etter ho døde har ein ikkje kunne hatt så mykje kontakt med han heller. Det er rart korleis sorg og lengsel (må vel vere det?) verkar inn på både mennesker og dyr.

Continue reading «To store og to små»

Arbeidet

Arbeidet vi gjorde på Felidae har gått i å forberede mat og dele den ut. Har og hatt diverse arbeid på garden; hakka opp semetgolv i ei innheining der ein skulle legge gras i staden, gravd hol og tetta igjen under gjerder, mala ein tilhenger, rydda vekk søppel og rot, rydda inne hos løvene, hjelpt til under tours kvar helg, og også når det var tours på kvaradagen, bygd innhegning ++. Det var godt å bruke kroppen, og veldig gøy å grave hol og hakke sement. Konstant vere full av sand og skit! Arbeidsdagane var likevel ikkje så lange. Vi starta å arbeide kl. 0700/0730 alt ettersom vi hadde mating den dagen eller ikkje (ettersom vi var så mange frivillige så rullerte dette), og haldt på til 13, då var det lunsj. Etter lunsj var det ofte for varmt til å jobbe. Så om det ikkje var noko småjobbar så vart det ofte med det. Så sant du ikkje hadde mating den dagen, då var det forbereding av den, og ha den klar til utdeling kl. 1630. Ein del av jobben vår var også å vere saman med dyra, så etter lunsj brukte vi ofte tid på dette.

Continue reading «Arbeidet»

Tau og Alex

På tide å vise fram hjerteknuserane, Tau og Alex, dei to utrulig flotte og fantastisk kule løvebrødrene. Dei er begge født på Felidae, men ettersom dei ikkje var født av alfahoa kunne dei ikkje bli i flokken. I tillegg har Tau og Alex ein medfødt sjukdom som går på beina deira og gjer at dei har vanskar med å gå. Dette har blitt mykje bedre og ein ser det ikkje så godt lenger. Alex har i tillegg panikkanfall og får daglig medisin for dette. Han hadde anfall ein gang under dei tre veken eg var på senteret. Eg såg ikkje anfallet, men det hadde vore interessant å sett korleis det føregjekk. Det som brukar å skje med han er at han på ein måte stivnar til, og så låser kjeven hans seg og han får vanskar med å puste. Han har heldigvis hatt ferre og ferre annfall, så det er flott.

Continue reading «Tau og Alex»

Felidae Centre – dyr eg ikkje hadde hørt om før

Har møtt litt nye dyr på turen, både i Sør-Afrika og Thailand, som eg ikkje kjente til fra før. På Felidae var det African Wild Cat, Karakal, Serval og Bat Eared Fox (på norsk oversatt til ørehund eller flaggermusrev) som var dei nye dyrenavna i vokabularet mitt.

Continue reading «Felidae Centre – dyr eg ikkje hadde hørt om før»

Dei store løvene

Eg hadde booka tur gjennom Kilroy, to mnd til Sør-Afrika og Thailand. Vi var sju jenter som reiste sammen, vi kjente ikkje kvarandre frå før, men vart godt kjent på tur. Vi har meir eller mindre budd i køyesenger sammen kvar natt i 2 mnd.

Turne starta med tre veker på Felidae Centre i Kimberly i Sør-Afrika. Vi vart henta på busstasjonen av to fra senteret. Felidae er eigd av eit søsken par, og foreldrene bor også på farmen. Der var og ei jente som jobbe der som hadde litt ansvar for oss frivillige. Det er eit lite senter, med eit stort hjerte. Høres klisje ut, men det er sant. Flottare folk skal ein leite lenge etter. Vi følte virkelig vi var velkomne, og som ein del av senteret og prosjektet. Det var heller aldri ein kjedelig dag, og det skjedde alltid noko spennande. Då vi kom var det eit vær eg aldri har opplevd, det var så mykje lyn som eg aldri har sett, heile himmele lyste opp og det gav seg ikkje. Vi kjørte i ein time, og eg trur det haldt på omtrent heile vegen. Lynet hadde slått ned på ein av nabofarmane, så dei hadde måtta hjelpt til der.

Continue reading «Dei store løvene»