Dyr på WFFT – del 2

My favorite animals at the Wildlife Friends Foundation of Thailand is in this part 2. Where some are animals I’ve never heard of, they are fascinating these creatures that are unknown. This is the last post from WFFT. It was really a great center, I miss it. Met so many great animals, and many great volunteers.

Mine favoritt dyr på Wildlife Friends Foundation of Thailand er samla i del 2. Der noen er dyr eg aldri har hørt om, så fascinerande med desse skapningane som er ukjente. Dette er det siste innlegget fra WFFT. Det var virkelig eit flott senter, som eg savnar. Møtte så mange flotte dyr, og mange flotte frivillige.

Continue reading «Dyr på WFFT – del 2»

Dyr på WFFT – del 1

Photos of some of the lovely animals at Wildlife Friends Foundation of Thailand. Although one does not have direct contact with them, you came to love them.

Bilder av nokre av dei flotte og fine dyra på WFFT. Sjølv om ein ikkje har direkte kontakt med dei, blir ein likevel glad i dei. Dei fleste vertfall. Viser nokre av dei no, og resten seinare.

Continue reading «Dyr på WFFT – del 1»

Wildlife Friends Foundatin of Thailand

Three weeks volunteering with animals at Wildlife Friends Foundatin of Thailand. We prepared and handed out food, scrubbed pools, changed and refilled drinking water, cleaned the enclosures, and once a week there was a food truck, so we placed the new food supplies. There was a lot of work and long hours six days a week. I did not like it so much the first week, but on departure day I could happily have been there longer. Met lots of animals, and many I’ve never heard of. There were very many monkeys, and such a high ambulance sound that came out of those gibbons!

Tre nye veker med frivillig arbeid for dyr. WFFT er eit stort senter, og har vore på TV fleire gangar med «Bondi Vet», National Geographic, Animal Planet. Det er inndelt i to deler, Elephants og Wildlife. Det var heilt klart fleirtal av frivillige på Elephants. Vi var likevel ein god gjeng på Wildlife. Det var lange arbeidsdagar seks dagar i veka, med mykje arbeid. I starten var det veldig annerledes, og på ein måte ensformig eller kjedelig, for det var ikkje heilt som forventa. Etter første veka var gått så kom eg meir inn i det og det vart veldig kjekt. På avreisedagen hadde eg ikkje hatt noko imot om vi fekk beskjed om at vi måtte bli lenger.

Continue reading «Wildlife Friends Foundatin of Thailand»

To store og to små

Der var ein fullvaksen gepard på senteret, Chaka. Han var 6 år. Ein gepard kan springe opp til 120km/t, og kan gå fra 0 til maks fart på 3 sekund. Dei held ikkje ut så lenge, for kroppen blir fort varm. Ein vaksen gepard har også meir enn 2000 flekkar på kroppen, og dei er flekkete på huda også, ikkje berre pelsen. Klørne kan dei ikkje trekke til seg. Før var der to vaksne gepardar, Chaka og Thato. Thato var det første dyret dei fekk på Felidae, og var med på å starte opp senteret. Thato døde for eit år sidan, dei fekk aldri vite heilt grunnen til kva som gjorde det, men det var ein sjukdom ho var blitt smitta med. Gepardar har ikkje verdens beste immunforsvar, så etter denne episoden er det blitt mykje strengare på hygiene i kontakt med dyra. Spesielt gjeld dette turistar som kjem til senteret på besøk, og kan ha med seg smitte. Der var desinfeksjon til hender og skoa. Chaka gjekk vi ikkje inn til, ein kunne det før då Thato var i live, men etter ho døde har ikkje det gått. Slik er det også med Lilo (Karakalen), han var bestevenn med Thato, men etter ho døde har ein ikkje kunne hatt så mykje kontakt med han heller. Det er rart korleis sorg og lengsel (må vel vere det?) verkar inn på både mennesker og dyr.

Continue reading «To store og to små»

Arbeidet

Arbeidet vi gjorde på Felidae har gått i å forberede mat og dele den ut. Har og hatt diverse arbeid på garden; hakka opp semetgolv i ei innheining der ein skulle legge gras i staden, gravd hol og tetta igjen under gjerder, mala ein tilhenger, rydda vekk søppel og rot, rydda inne hos løvene, hjelpt til under tours kvar helg, og også når det var tours på kvaradagen, bygd innhegning ++. Det var godt å bruke kroppen, og veldig gøy å grave hol og hakke sement. Konstant vere full av sand og skit! Arbeidsdagane var likevel ikkje så lange. Vi starta å arbeide kl. 0700/0730 alt ettersom vi hadde mating den dagen eller ikkje (ettersom vi var så mange frivillige så rullerte dette), og haldt på til 13, då var det lunsj. Etter lunsj var det ofte for varmt til å jobbe. Så om det ikkje var noko småjobbar så vart det ofte med det. Så sant du ikkje hadde mating den dagen, då var det forbereding av den, og ha den klar til utdeling kl. 1630. Ein del av jobben vår var også å vere saman med dyra, så etter lunsj brukte vi ofte tid på dette.

Continue reading «Arbeidet»

Tau og Alex

På tide å vise fram hjerteknuserane, Tau og Alex, dei to utrulig flotte og fantastisk kule løvebrødrene. Dei er begge født på Felidae, men ettersom dei ikkje var født av alfahoa kunne dei ikkje bli i flokken. I tillegg har Tau og Alex ein medfødt sjukdom som går på beina deira og gjer at dei har vanskar med å gå. Dette har blitt mykje bedre og ein ser det ikkje så godt lenger. Alex har i tillegg panikkanfall og får daglig medisin for dette. Han hadde anfall ein gang under dei tre veken eg var på senteret. Eg såg ikkje anfallet, men det hadde vore interessant å sett korleis det føregjekk. Det som brukar å skje med han er at han på ein måte stivnar til, og så låser kjeven hans seg og han får vanskar med å puste. Han har heldigvis hatt ferre og ferre annfall, så det er flott.

Continue reading «Tau og Alex»

Felidae Centre – dyr eg ikkje hadde hørt om før

Har møtt litt nye dyr på turen, både i Sør-Afrika og Thailand, som eg ikkje kjente til fra før. På Felidae var det African Wild Cat, Karakal, Serval og Bat Eared Fox (på norsk oversatt til ørehund eller flaggermusrev) som var dei nye dyrenavna i vokabularet mitt.

Continue reading «Felidae Centre – dyr eg ikkje hadde hørt om før»

Dei store løvene

Eg hadde booka tur gjennom Kilroy, to mnd til Sør-Afrika og Thailand. Vi var sju jenter som reiste sammen, vi kjente ikkje kvarandre frå før, men vart godt kjent på tur. Vi har meir eller mindre budd i køyesenger sammen kvar natt i 2 mnd.

Turne starta med tre veker på Felidae Centre i Kimberly i Sør-Afrika. Vi vart henta på busstasjonen av to fra senteret. Felidae er eigd av eit søsken par, og foreldrene bor også på farmen. Der var og ei jente som jobbe der som hadde litt ansvar for oss frivillige. Det er eit lite senter, med eit stort hjerte. Høres klisje ut, men det er sant. Flottare folk skal ein leite lenge etter. Vi følte virkelig vi var velkomne, og som ein del av senteret og prosjektet. Det var heller aldri ein kjedelig dag, og det skjedde alltid noko spennande. Då vi kom var det eit vær eg aldri har opplevd, det var så mykje lyn som eg aldri har sett, heile himmele lyste opp og det gav seg ikkje. Vi kjørte i ein time, og eg trur det haldt på omtrent heile vegen. Lynet hadde slått ned på ein av nabofarmane, så dei hadde måtta hjelpt til der.

Continue reading «Dei store løvene»

Elefant som transportmiddel?

Kom heim frå turen min for snart to veker sidan. Har ikkje oppdater bloggen undervegs, rett og slett for at eg ikkje hadde lyst. Det var så godt å berre koble ut og legge vekk internett og alt. Tok ein månad før eg hadde lyst å leite fram Instagram igjen. Har hatt ein kjempe flott tur, og skal forsøke å legge ut litt innlegg framover. Det er berre regn ute i desse desember-dager, så da er det kjekt å ha noko å gjere inne.

Så til overskrifta

Continue reading «Elefant som transportmiddel?»